Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ

Όχι, δεν φτάνει που ‘ναι ένα χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο. Που ‘ναι μια όμορφη, μα πικραμένη Παναγιά. Ένα νησί Αγίων και μαρτύρων. Με ελιές τζιαι τερατσιές πάνω στο ρότσο τους. Όχι, δεν φτάνει που ‘ναι ο τόπος που μας ανάγιωσε. Ο ποτισμένος από τον ιδρώτα των γονιών και των παππούδων μας. Ο πλουτισμένος απ’ τις εφηβικές αναμνήσεις μας από βόλτες και ήχους κιθάρας. Από θροΐσματα κυμάτων και αυγουστιάτικων φεγγαριών. Από κυκλάμινα και καλοκαιρινά δειλινά που μυρίζουν γιασεμί. Όχι, δεν φτάνει που μας έδωσε φίλους με καθαρά βλέμματα και γάργαρα γέλια. Που αχνοφώτισε την ελπίδα για μια ζωή όμορφη κι απλή. Που μας στέρησε το ταξίδι, μα μας έταξε το λιμάνι και πως θα βγάλουμε ρίζες να ανεβούμε λίγο ψηλότερα.

Κι ίσως να μπορούμε να αντιπαρέλθουμε τη ρηχότητα, το νεοπλουτισμό και τη βλακεία που συναντούμε καθημερινά στους κατά τ’ άλλα μορφωμένους συντοπίτες μας. Τη θλιβερή ιδιωτικότητά τους. Τα συμπλέγματα κατωτερότητας και εξουσίας που κουβαλούν και εκδηλώνουν. Την ανάγκη τους να έχουν για να είναι. Τη μοναξιά και τ' αδιέξοδά τους που δεν τελειώνουν μ’ ένα καλό γάμο, δυο ταξίδια το χρόνο και τον πολιτισμό της Βίσση. Και την ανικανότητά τους να ονειρευτούν κάτι νέο, να προτείνουν, να δημιουργήσουν, να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο.

Ίσως αυτά να μπορούμε να τα προσπεράσουμε. Αλλά πώς να συνεχίσουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα όταν ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα έχει στην ημερήσια ατζέντα του, χωρίς περίσκεψη, χωρίς λύπην και χωρίς αιδώ, τη συντήρηση των πιο πάνω; Όταν ένα σύστημα έχει στηρίξει την ύπαρξή του σε μια κοινωνία μικρών ανθρώπων χωρίς ανάστημα και χωρίς μέτρο, όπου όλα μπορούν να χορηγηθούν φτάνει να μπορούν να ανταλλαχθούν; Γιατί εδώ, όπως και σε κάθε καλή δημοκρατία, η κάθε ψήφος (κι η κάθε μίζα) μετρά. Εννοείται για το δικό σου συμφέρον. Για να ‘χει, ας πούμε, το παιδί σου στο δημόσιο σχολείο το δάσκαλο που προτιμάς, για να απαλλαχθεί απ’ το στρατό και να διοριστεί στο δημόσιο ή σε κάποιο Δ.Σ., για να πάρεις την προαγωγή ή τη μετάθεσή σου, για να γλυτώσεις τη φυλακή, για να εξεταστεί κατά προτεραιότητα η αίτησή σου, για να σου παραχωρηθεί κατ’ εξαίρεση κάποιο επίδομα, για να σου ανατεθεί το μεγάλο έργο που θα τελειώσεις σε τριπλάσιο χρόνο και κόστος, για να μην απαλλοτριωθεί το δικό σου κτήμα ή να μην κηρυχθεί ως διατηρητέο το δικό σου σπίτι, για να σκεπαστούν τα αρχαία που βρέθηκαν κάτω απ’ το νέο σου “project”, για να χτίζεις ανενόχλητα σε πολεοδομικές ζώνες που δεν το επιτρέπουν ή στις παραλίες, που ήταν για όλους κι έμειναν προνόμιο των εχόντων και των προυχόντων, για να περνάς καλά γενικότερα και για να διαιωνίζεις το είδος και το ήθος σου.

Σ’ αυτό το σύστημα, σ’ αυτή την κοινωνία, σ’ αυτή την πολιτεία δεν θέλω να ανήκω. Κι ας μην ξέρω πώς γίνεται να σταματήσω τούτο το σαπιοκάραβο που πάει στο βρόντο και να κατεβώ. Να μην είμαι συνένοχος. Μόνο να προλάβω να ρίξω μια φτυσιά στα πρόσωπά τους από αριστερά μέχρι δεξιά, τώρα που πια οι μάσκες έπεσαν.


(Ο τίτλος είναι στίχος του Αλκίνοου Ιωαννίδη από το τραγούδι του «Πατρίδα».
Ο Πάπας είναι του Francis Bacon. )

9 σχόλια:

  1. Όμορφο κείμενο. Είμαι σίγουρος, όμως, πως ανάμεσα στους θλιβερούς ιδιώτες θα βρείς και μερικούς συνοδοιπόρους. Καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Να βαδίζουμε παρέα κι ας πάμε αλλού..."
    Σε αυτό το αλλού από σήμερα βρήκες ακόμη μία συνοδοιπόρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ego pisteuo axizei na mineis sto taxidi auto gia tous sinodoiporous

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δεν σηκώνεται αυτη η συχγνωμη Νασια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. "ρηχότητα, νεοπλουτισμός, βλακεία, συμπλέγματα εξουσίας". Είναι να μην πέσεις στα χέρια τους,και να μην τα έχεις αυτά τα χαραχτηριστικά, αγαπητή...Σου κολλάνε ένα " τρελός" και είναι ξαφνικά αυτοί οι νορμαλ και εσύ αυτό που φοβούνται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν ξέρω πια τι επιλογές μας απομένουν, Rose, ειλικρινά.

    Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, dokisisofi, όπως έλεγε κι ο τρελός, ο μέγας Άσιμος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μπράβο Νάσια μου , πολύ καλά τα λες χαίρομαι πάντα την καταπληκτική γραφή σου , καλό καλοκαίρι και καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σ' ευχαριστώ, Ταξιδιώτη. Καλό σου καλοκαίρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή