Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Αυτός ο θυμός είναι δικός μας!

Αυτός ο θυμός είναι δικός μας. Όσων είμαστε μανάδες, σύντροφοι, αδέρφια, φίλοι. Κι όσων δεν είμαστε μα μπορούμε να μπούμε στη θέση των άλλων. Και μπορούμε να το πάρουμε προσωπικά. Και να το πάρουμε πάνω μας. Σαν το Διοικητή, ας πούμε, που παρότι ήταν ο μόνος που προειδοποιούσε για τον κίνδυνο ήταν αυτός που έμεινε εκεί να σώσει όσες ζωές μπορούσε και να πεθάνει. Και σαν τους πυροσβέστες που καταλάβαιναν με τι είχαν να κάνουν και δεν εγκατέλειψαν. Και σαν τους γονιούς που έστειλαν τα παιδιά τους να υπηρετήσουν την πατρίδα. Και σαν τον κόσμο που έτρεξε στα νοσοκομεία να σταθεί στις ουρές να δώσει αίμα. Και σαν τους κατοίκους στο Μαρί που έλεγαν, «Εμάς οι ζημιές δεν πειράζουν. Τα μωρά του κόσμου να δούμε τι έπαθαν». Και σαν την καμπουρωμένη γιαγιά που κρεμασμένη απ’ το χέρι του γέρου της πήγε ψες στο Προεδρικό.

Και σαν όλους που από χτες κλαίνε σαν να κλαίνε τα δικά τους παιδιά, τους συντρόφους, τα αδέρφια, τους φίλους τους. Και καταριούνται όσους δεν μπόρεσαν να μπουν – τότε που έπρεπε – στη θέση των άλλων. Που δεν πήραν το θέμα προσωπικά. Που δεν το πήραν πάνω τους. Και που από την ασφάλεια των γραφείων τους είπαν ένα απλό, ένα ξερό «Δεν έχει τίποτε». Που το λένε και το ξαναλένε και σφυρίζουν αδιάφορα και παίζουν με τις ζωές μας και τις μετρούν πιο φτηνά από τα συμφέροντα και τις ανεπάρκειές τους και παίζουν με τα όνειρά μας και τα μετρούν πιο φτηνά από τις φιλοδοξίες και τη βλακεία τους και παίζουν με την αντοχή μας να κατοικούμε τούτο τον τόπο και να γεννούμε παιδιά και να φυτεύουμε όνειρα για να βλαστήσει μέλλον. Που παίζουν με την αγάπη μας για τούτο τον τόπο.

Αυτός ο θυμός, λοιπόν, είναι δικός μας! Και πρέπει να ξεχυθεί. Χωρίς να αφήσουμε κανένα να μας τον κλέψει, να τον καπελώσει, να τον καθησυχάσει, να τον εκμεταλλευθεί. Αυτός ο θυμός είναι δικός μας και μόνο δικός μας. Ας βγούμε στους δρόμους. Με το θυμό μας ασπίδα και όπλο μας.

25 σχόλια:

  1. Τι μπορεί να ειπωθεί που να καταγράφει τον πόνο τους, Νάσια μου και τι μπορεί ο καθένας από εμάς να προσφέρει σε εκείνη τη Μάνα για να κλείσει η πληγή;
    Όπου και να κοιτάξω η Κύπρος με πληγώνει…
    Πόσοι λάνθασμενοι και αμελείς χειρισμοί για να είμαστε αρεστοί στους ξένους, ανοήτως να αρνούμαστε την προσφερόμενη βοήθεια, να γράφουμε τον ήρωα διοικητή γιατί όλα μπορούμε να τα κάνουμε αύριο…Κρίμα!
    Και που έχει ξανακουστεί και να στέκει λογικά η φράση ότι τα εκρηκτικά είναι ασφαλή(?????)!!!!Και μη χειρότερα….
    Τα μάτιά μας στη Μυρτώ και κάθε Μυρτώ,
    Σε φιλώ από Βξλ,
    κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. απόψε, έξω, απο το Προεδρικό νιωθεις ανθρωπος αναμεσα σε ανθρώπους ξανά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χθες βράδυ, χιλιάδες ανθρώποι όλων των ηλικιών και ιδεολογικών αποχρώσεων ένωσαν τη λύπη και το θυμό τους και πλημμύρισαν τους δρόμους ζητώντας να τιμωρηθεί η εγκληματική βλακεία και ανικανότητα των κρατούντων.

    Είναι κρίμα που αυτό που θα προβληθεί και σε αυτό που θα επικεντρωθεί η συζητήση, αποπροσανατολίζοντας, θα είναι οι ακρότητες μιας μειοψηφίας και η συνηθισμένη "ανάλογη" αντίδραση της αστυνομίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο κόσμος χτες χειροκροτούσε την μειονότητα με τα μαύρα, και σκεφτομαι εγω... δεν εχουμε αποψη, σκεψη, αρα δεν εχουμε σωτηρια. Μας αξιζει αυτό που ζούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. η ομάδα με τα μαυρα βολεύει δεξια και αριστερα...

    ο θυμός, η οργή, η αγανάκτιση, η αντιδραση, η φωνή εγγράφεται στη μνημη όσων ήταν εκει, όλων όσων καθημερινά παρακολουθούμε τον θρήνο στη κηδέια, τα νεκρά φώτα των δ΄ρομων, την ερημη πόλη, τη σαστισμένη πολιτεία, την απουσία, την έλλειψη νερου, ρευματος, των λειωμενων τροφίμων στις υπεραγορές, τα μηνυματα φίλων που έστειλαν τα παιδια τους στρατο πριον λίγες μερες, τις απορίες του παιδιού μας...

    ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτοί που θέλησαν να καπηλευθούν ή να προβοκάρουν τη χθεσινή εκδήλωση ήταν τελικά πολύ λίγοι γιατί ο κόσμος ήταν πάρα πολύς!

    Ας μείνει αυτό που μας ένωσε: Ένα έγκλημα που ζητά τιμωρία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Όλα όσα συμβαίνουν μου θυμίζουν μέρες Δεκέμβρη 2008 στην Αθήνα. Ένα έγκλημα( η δολοφονία ενός μικρού παιδιού) ήταν απλά η αφορμή που έψαχνε το οργισμένο πλήθος για να ξεχυθεί στους δρόμους και να ζητήσει την τιμωρία του εξουσιαστή. Για τα αναρίθμητα σκάνδαλα, για τα ρουσφέτια, για την δήθεν αλλαγή ( πάντα προς το χειρότερο). Είναι φοβερή η ομοιότητα του «αριστερού» Χριστόφια, με τον «δεξιό» Καραμανλή. Και οι δύο αισθάνονταν αδικημένοι για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Για τις χαμένες δεκαετίες μακριά από την εξουσία. Και όταν την κέρδισαν, της έδωσαν και κατάλαβε, με τον ίδιο τρόπο. Η δολοφονία Γρηγορόπουλου ήταν η αρχή του τέλους του Καραμανλή, η φρίκη της Δευτέρας είναι το « κύκνειο άσμα» Χριστόφια στην πολιτική. Δεν έχει σημασία αν φύγει σήμερα ή σε 2 χρόνια, έχει τελειώσει. Ελπίζω κάπου εδώ να τελειώνει και η κοινή πορεία με την Ελλάδα, γιατί εάν ο επόμενος πρόεδρος μας να είναι κάποιος όμοιος με τον Γιώργο Παπανδρέου ε τότε……..ζήτω που καήκαμε!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ωραίο το κείμενο Νάσια
    και ο θυμός σημαντικός καμιά φορά
    σε περιπτώσεις όπως αυτή εδώ
    αναρωτιέμαι όμως...μετά?
    πού είναι ο στόχος?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Χάρηκα που σε ξαναδιάβασα, λυπήθηκα για την αφορμή που σε έφερε πίσω στο blog

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Cine-kritike, ο επομενος πρόεδρος θα είναι όμοιος με τον Παπανδρέου, ακριβώς γιατι ο κόσμος που είναι στους δρόμους είναι εκεί για τους λάθος λόγους. Γι'αυτό αναφέρθηκα πριν στους μαυροφορεμένους στην διαδήλωση της Τρίτης. Φυσικά να τιμωρηθούν οι ένοχοι και να εξαφανιστούν από την εξουσία, αλλά να τιμωρηθούμε και εμείς, για τα χρόνια αμάθειας και πλουσιομανίας, αδιαφορίας, συμφεροντολογίας, ατομικισμού και εγωισμού που ζήσαμε. ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΟΛΟ ΑΥΤΟ!!! ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ. Και να μείνουμε χωρίς ρεύμα για όσο πιο πολλή καιρό, να μας εκνευρίζει καθημερινά η πυρά και η έλλειψη νερού, η έλλειψη του facebook και της περιέργειας μας, να χάσουμε το μέλλον μας, τις καριέρες μας, να πληρώσουμε για την ανισότητα που υποστηρίζαμε και προωθούσαμε τόσα χρόνια. Αφού επανάσταση δεν μπορούσαμε να κάνουμε από μόνοι μας, επανάσταση μας έστειλε ο Θεός που μας αηδίασε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δεν είχα κάνει τον παραλληλισμό, Ιάκωβε (cine-kritikes), αλλά από όταν διάβασα το σχόλιο σου δεν μπορώ να μην παρατηρώ ολοένα και μεγαλύτερες ομοιότητες μεταξύ των διαδρομών που οδήγησαν στο Δεκέμβρη της Αθήνας και στον Ιούλιο της Κύπρου. Μακάρι να 'ναι τουλάχιστον παραλλαγμένο το τέλος... Άνκαι, μεταξύ μας, παλιέ συμμαθητή, δεν το πολυβλέπω...

    Υπάρχει πάντα στόχος, Φαίδρα Φις; Υπάρχει πάντα δρόμος; Δε θα μπορούσαμε, κάποια στιγμή, απλώς να αφήσουμε ένα δρόμο που αποδείχτηκε αδιέξοδος, και περπατώντας να φτιάξουμε έναν καινούριο; Δε λέω πως ο καινούριος δε θα 'ναι αδιέξοδος... Αλλά εκείνη η (ψευδ)αίσθηση (έστω) ελευθερίας, όταν χαράζεις μια νέα οδό και κάτι αχνοφέγγει στον ορίζοντα, είναι κάποιες φορές μεγαλειώδης!

    Έχεις δίκαιο Νατάσα ότι ευθυνόμαστε όλοι, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, αφού με τη δική μας αδιαφορία και με τη δική μας συμμετοχή και συναίνεση συνέβαιναν όσα συνέβαιναν όλα αυτά τα χρόνια. Κι έχεις δίκαιο πως προσωποποιώντας κάποιους μόνο υπευθύνους αφήνουμε τους εαυτούς μας απ' έξω και νομίζουμε πως ξεπλένουμε έτσι τις αμαρτίες μας. Κι έχεις δίκαιο πως όλα αυτά κάποιοι (με μαύρες φανέλες ή χωρίς) θα επιχειρήσουν να τα εκμεταλλευθούν. Όμως, απ' την άλλη, μπορεί να ναι μια καλή ευκαιρία να σπάσει τούτος ο μαύρος κύκλος της ατιμωρησίας σε αυτό τον τόπο. Όχι μόνο σαν πληρωμή προς τους νυν υπευθύνους, αλλά και σαν απειλή προς τους μελλοντικούς.

    Δυστυχώς δεν "καλώς"βρεθήκαμε Πατίνιο. Ας ελπίσουμε σε καλύτερα ανταμώματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Χάρηκα που για πρώτη φορά στην Κύπρο αντιδρούμε και σηκωνόμαστε από τον καναπέ μας…το αεροπορικό το περάσαμε στο ντούκου…θα γινόταν αυτό, εάν δεν είχαμε πρόσφατες στη μνήμή μας τις διαδηλώσεις των αγανακτισμένων της Ελλάδας;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Το κλάμα , ο πόνος και ο θυμός αυτή την φορά δεν θα σβήσουν έτσι εύκολα στην ματωμένη μας Κύπρο , όσο και αν το θέλουν μερικοί . Το αίμα των αδικοχαμένων θα στοιχειώνει για πάντα τους υπεύθυνους της τραγωδίας και αυτό θα είναι και η πιο οδυνηρή τους τιμωρία !!!
    Νάσια , πέρα από τις τραγικές καταστάσεις που επικρατούν στο νησί μας αυτές τις μέρες , θέλω να σε καλωσορίσω για την απρόσμενη επιστροφή σου και μάλιστα με μια τόσο επίκαιρη ανάρτηση !!!
    Καλή συνέχεια !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ειναι σημαντικό που σηκωθήκαμε από τον καναπέ, φίλε Ανώνυμε, έστω κι αν το κάναμε επηρεασμένοι από άλλους.

    Τώρα αυτό που μένει είναι, όχι μόνο να μην ξεχάσουμε, καλέ μου Art-Traveller, αλλά και να αλλάξουμε - όχι μόνο κυβερνώντες, αλλά και μυαλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δε θα ήταν προτιμότερο να γίνουν οι έρευνες, ας ελπίσουμε βάσιμες, και μετά οι παραιτήσεις/ απολύσεις / καθαιρέσεις κτλ και να πληρώσουν οι υπαίτιοι;;; Το ΔΗΚΟ και ο αποδιοπομπαίος ΤΡΑΓΟΣ, κος Μ.Κυπριανού, δεν ήτανε και πριν μέλη/μέλος της Κυβέρνησης; Τώρα που χεστήκανε αποφασίσανε να το βάλουνε στα πόδια....ένω τόσο καιρό διαφωνούσανε πάλι κατ 'αρχήν αλλά έτερον εκάτερον.. Και ζήτω ο όχλος έξω από το Προεδρικό...Και εις ανώτερα!
    ΑΒΓ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Η πολιτική ευθύνη δεν είναι ευθύνη που προκύπτει μέσα από οποιουδήποτε τύπου ποινική διερεύνηση. "Συνδέεται με το γεγονός πως κάποιος ασκεί τη συγκεκριμένη πολιτική αρμοδιότητα και έχει εξ ορισμού και ανεξαρτήτως των τυχόν πράξεων ή παραλείψεων του την εξ αντικειμένου ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στον τομέα της πολιτκής του αρμοδιότητας" (Ευ. Βενιζέλος). Όταν, συνεπώς, ένα τεραστίων διαστάσεων και συνεπειών ατύχημα προκύπτει ως αποτέλεσμα σωρείας αιτιών που αγγίζουν το σύνολο του κρατικού μηχανισμού, τότε αυταπόδεικτα πολιτική ευθύνη υπάρχει και πρέπει να αναλαμβάνεται. Γιατί δημοκρατία σημαίνει λογοδοσία, άλλως πώς χωλαίνει...

    Όσο για τον όχλο, στον οποίο τόσο απαξιωτικά αναφέρεσαι ΑΒΓ, κάποιοι τον ονομάζουν λαό, ο οποίος σε κάθε δημοκρατικό πολίτευμα συνιστά την πηγή και το όριο της εξουσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Δεν έχω εξηγήσει μάλλον καλά για αυτό και σου έχει φανεί απαξιωτικός ο τόνος μου...Εκεί έξω τις τελευταίες μέρες υπάρχουνε άτομα που πάνε όντως για να διαμαρτηρηθούν και για να ζητήσουν τιμωρία τη εγκληματικής πράξης εξαιτίας της αμέλειας ΟΛΩΝ των κυβερνώντων. Αυτό που βλέπω όμως να γίνεται με εξαίρεση την πρώτη διαμαρτυρία είναι άτομα από συγεκριμένες πολιτικές παρατάξεις να εκμεταλλεύονται το γεγονός για να ανέλθουν στην εξουσία ή 1002 γιατί, ενώ η ουσία είναι αλλού...αυτό με λυπεί κι αυτό κατακρίνω, γιατί ο κόσμος, ο λαός που πάει εκεί με αγνά αισθήματα, γιατί θέλει το όλο σύστημα να αλλάξει και να διορθωθεί, χάνεται και φθείρεται μέσα σε όλο αυτό και γίνεται μέρος αυτού του συνόλου!
    Κατακρίνω επίσης τη μη συμμετοχή των αριστερών πεποιθήσεων ατόμων...Ξεκολλάτε παρακαλώ! Αυτό που έγινε ξεπέρασε και τη φαντασία μας!Για να αλλάξει αυτή η κατάσταση δεν πρέπει να γίνουμε λίγο πιο ανοιχτόμυαλοι και να ξεφύγουμε από τον κομματικό μικρόκοσμο;;;;
    Γιατί το θέμα και η ουσία είναι αλλού κι έπρεπε όλοι μας να εναντιωθούμε σε όλο αυτό, ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας...και αυτοί που έφυγαν, υποθέτω ταπεινά οτι ήταν από όλους τους πολιτικούς χώρους.
    Το έγκλημα και οι ψυχές, ζώντων και νεκρών ζητάει τιμωρία...και δε λύνεται με το να αποφασίζουμε για λόγους ετεροχρονισμένης ευθιξίας να αποχωρούμε από την Κυβέρνηση...
    Θα κλείσω με την ατάκα των ΔΙΔΥΜΩΝ μας...Δεν έχουμε υπόθεση!

    υγ. Και εννοείται οτι ο ΠτΔ έχει ευθύνη, μέγιστη, για οτι γνώριζε ή δε γνώριζε πάνω στο θέμα..έπρεπε να ξέρει, έπρεπε να το χειριστεί είτε αυτός είτε τα κατάλληλα άτομα...όχι η αυλή του Προεδρικού ή του κόμματος
    Ελπίζω να μη σε μπέρδεψα, έγραφα βιαστικά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Η δική μου αίσθηση είναι ότι άτομα από όλους του χώρους (πλην ίσως του στενού πυρήνα του ΑΚΕΛ) έχουν βρεθεί έξω από το προεδρικό για να διαμαρτυρηθούν. Η αλήθεια, όμως, είναι πως όσο περνά ο καιρός δίνεται η εικόνα πως εκεί παραμένουν μόνο όσοι ζητούν την παραίτηση Χριστόφια. Η ουσία, θα συμφωνήσω, βρίσκεται αλλού: Στο να συνειδητοποιήσουμε πως το πολιτικό σύστημα στην Κύπρο έχει συνολικά χρεωκοπήσει. Αν δεν χτίσουμε ένα καινούριο, που θα έχει ικανούς και έντιμους ανθρώπους στις θέσεις κλειδιά και θα χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από διαφάνεια, αποτελεσματικότητα, μεθοδικότητα, ευαισθησία και αυτοέλεγχο, τότε ναι, σίγουρα δεν έχουμε υπόθεση.

    Σ' ευχαριστώ για τις διευκρινίσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πόμπος: Κυρία κυρία..! κύρία κυρία! Μπορώ να ρωτήσω κάτι?
    Δασκάλα: Ναι Πόμπο ρώτα.
    Πόμπος: Κυρία κυρία, πώς μπορούμε να 'χτίσουμε ένα καινούριο [πολιτικό σύστημα], που θα έχει ικανούς και έντιμους ανθρώπους στις θέσεις κλειδιά και θα χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, από διαφάνεια, αποτελεσματικότητα, μεθοδικότητα, ευαισθησία και αυτοέλεγχο'?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. πάνω κάτω αυτό που εννοούσα και εννοώ είναι αυτά που λέει ο Κ. Κωνσταντίνου στη σελ.13 του σημερινού πολίτη
    ευχαριστώ,
    καλή συνέχεια
    ΑΒΓ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. - Καλή η ερώτησή σου, Πόμπο. Απάντηση δεν έχω, αλλά, μόνο αν στοχεύσουμε τα αστέρια θα ρίξουμε μια ματιά στον ουρανό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Να παραιτηθεί η κυβέρνηση της Νορβηγίας τωρά. Ούλλοι πόξω που το προεδρικό της Νορβηγίας την άλλη Δευτέρα (διοτι σαββατοκυριακό θα σουστούμε λιγο στο Πρωταρά) να πέσει ο Νορβηγός ο πρωθυπουργός ο προδότης, ο δολοφόνος, ο ανάξιος.
    Ο παλιο αριστερός που εδιοργάνωνε εκδηλώσεις της αριστερής νεολαίας πας τα νησιά.

    Συν του ότι εσυναντήθηκε με το Χρσιτόφια κάποτε στες Βρυξέλλες, που αποδεικνύει το μέγεθος της προδοσίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Τελευταίε ανώνυμε, συγκρότησε λίγο τις σκέψεις σου και εξήγησε μας τι εννοείς γιατι δεν βγάζω νόημα. Και επώνυμα επιτέλους. Αχ, πραγματικά, για ακόμη μία φορά δυστυχώς το επαναλαμβάνω, το πιστεύω και το ξαναλέω, δεν έχουμε σωτηρία! Δεν αξίζει τον κόπο, δεν θα αλλάξει ο κόσμος μυαλά, δεν υπάρχει περίπτωση! Πραγματικά θέλω να φακκώ την τζεφαλή μου στον τοίχο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Στη Νορβηγία ένας φανατικός παράφρονας διέπραξε ένα απεχθές έγκλημα. Οι ευθύνες του κράτους μπορούν να αναζητηθούν ενδεχομένως στο πόσο χρόνο πήρε στην Αστυνομία να επέμβει και στο πώς αντέδρασε για την εκ των υστέρων προστασία των πολιτών.

    Στην Κύπρο, ένας ολόκληρος πολιτικός και διοικητικός μηχανισμός με τις λανθασμένες αποφάσεις του, τις εσκεμμένες παραλείψεις του, τις εμμονές του, τις προχειρότητές του, τους ερασιτεχνισμούς του, τη γραφειοκρατία του, τη δειλία του, το "κρύψε να περάσουμε" και "κρύψε ως πάρα τσιει", οδήγησε σε ένα προδιαγεγραμμένο ατύχημα.

    Ατυχής η σύγκριση, Ανώνυμε. Σύγκριση που απαιτεί κρίση. Και κρίση που απαιτεί ανοιχτό μυαλό.

    Τι να σου πω, ρε Νατάσα μου.. Ούτε τα αυταπόδεικτα δεν είναι δεδομένα σε αυτό τον τόπο, ούτε τα αυτονόητα... Είναι τραγικό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή