Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Το πιο σημαντικό δεν είναι οι αγορές


του Banksy


Οικονομολόγος δεν είμαι. Γράφω υπό την ιδιότητά μου ως ανθρώπου που πιστεύει βαθιά στη δημοκρατία. Την δημοκρατία που σημαίνει πως η πολιτική και τα όποια συστήματα εκπηγάζουν από τους ανθρώπους και τους ανθρώπους υπηρετούν. Την δημοκρατία, συνεπώς, που ούτε εκβιάζει, αλλά ούτε και εκβιάζεται. Την δημοκρατία, τελικά, που δεν είναι ούτε εύκολη, ούτε ανέξοδη, αλλά είναι σίγουρα χωρίς αδιέξοδα, αφού η υπεράσπιση των ανθρώπων είναι αυτό που κατευθύνει την πορεία της και δείχνει προς το ξέφωτο.

Για το λόγο αυτό, τις ώρες της κρίσης δεν μπορώ παρά να θυμηθώ και να υποδείξω τα λόγια του Προέδρου της Ισλανδίας: «Το πιο σημαντικό στις κοινωνίες μας δεν είναι οι αγορές, αλλά η δημοκρατία, τα δικαιώματα του ανθρώπου, το κράτος δικαίου.» (Βλ. δύο συνεντεύξεις του εδώ κι εδώ)

Ας μην ξεχνούμε, λοιπόν, το παράδειγμα της Ισλανδίας: Της πρώτης χώρας της Ευρώπης που είδε κατά το 2008 την οικονομία της να καταρρέει, εξαιτίας των χρεωμένων τραπεζών της, και η οποία, αποφάσισε μέσω δημοψηφίσματος, να αγνοήσει τις υποδείξεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, να μην στηρίξει με χρήματα των φορολογουμένων τις τράπεζες και να τις αφήσει να χρεοκοπήσουν. Έτσι η χώρα προχώρησε στο να εγγυηθεί τις καταθέσεις των υπηκόων της, αλλά όχι των ξένων καταθετών (κυρίως Ολλανδών και Βρετανών), κάτι που είχε ως αποτέλεσμα την υποτίμηση του εθνικού νομίσματός της, την επιβολή αυστηρών κανόνων στην κίνηση κεφαλαίων και την ανάγκη να ζητήσει τελικά μικρή έκτακτη βοήθεια από το ΔΝΤ. Τον πρώτο καιρό τα πράγματα ήταν ιδιαίτερα δύσκολα, με κατάρρευση των μισθών, ραγδαία άνοδο της ανεργίας και του πληθωρισμού και αύξηση της μετανάστευσης. Την ίδια στιγμή, όμως, η χώρα συμφώνησε με τις νέες τράπεζες που δημιουργήθηκαν κούρεμα των στεγαστικών δανείων και έδωσε μεγάλη έμφαση στις κοινωνικές παροχές. Ταυτόχρονα, διερεύνησε ενδελεχώς τις αιτίες της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, αναδιαμόρφωσε τις προβληματικές κρατικές δομές της και τιμώρησε τους υπαίτιους. Δεκάδες, συγκεκριμένα, αξιωματούχοι του κράτους, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού, και στελέχη των τραπεζών διώχθηκαν ποινικά, δικάστηκαν και καταδικάστηκαν. Η χώρα έχει πια ξεπεράσει την κρίση κι η οικονομία της βρίσκεται σε άνοδο. 

Συμπέρασμά μου πως κι εμείς δεν πρέπει να παρασυρόμαστε στις λογικές των μονοδρόμων και να παραδινόμαστε στον τρόμο, αποπροσανατολισμένοι τελικά από τα πραγματικά ερωτήματα, που δεν απαντιούνται με απλά ναι και όχι, ούτε εξαντλούνται σε προσθέσεις, αφαιρέσεις και συμψηφισμούς. Κόκκινη γραμμή ας είναι μόνο η δημοκρατία. Που στην καρδιά της βρίσκεται πάντα ο άνθρωπος.

2 σχόλια:

  1. «Το είπα και στην αρχή. Η μόνη ελπίδα μας είναι να βγάλουμε την ψυχή μας από το "μπαούλο". Μόνο έτσι θα μπει φρένο στο τρεχαλητό του μυαλού μας. Το μυαλό είναι ένα σκυλί που αν δεν το δέσεις από την ψυχή ικανοποιεί τις επιθυμίες του όπως τα ζώα. Αρα οδηγεί τον άνθρωπο με ιλιγγιώδη ταχύτητα στον θαυμαστό κόσμο των ζώων. Με ρωτήσατε αν υπάρχει ελπίδα... Ναι, υπάρχει ελπίδα, αρκεί να πονέσουμε ξανά»!''

    ~Οκτάβιο Πας

    Μακάρι να μας βγει σε καλό καλή μου..σύμφωνω με την προσέγγισή σου.
    φιλί για σένα και τη Μ από Βξλ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έσπειραν το φόβο και "θέρισαν" εμάς..

    Υπάρχουν λύσεις. Το αποδεικνύει άλλωστε και η περίπτωση
    της ως άνω χώρας που ανέφερες καλή μου. Αλλά όπως φαίνεται,
    η κρίση μας, εξυπηρετεί άλλου είδους συμφέροντα. Λυπάμαι.
    Για την Ελλάδα και τη Κύπρο μας, και όποια άλλη χώρα
    βρίσκεται κάτω από το ζυγό της κρίσης. Λυπάμαι για τον άνθρωπο.

    Σε φιλώ γλυκιά μου φίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή